يار

Latin (ULY)

yar

Cyrillic

яр

Definition

1. ئى[ پ ] 1. ئەڭ يېقىن كىشى ؛ دوست ، بۇرادەر ، ئاغىنە : مەدەتكار بولاي ، زۇلپىقار بولاي . بىريولى دوستلار ، يارغا يار بولاي . 2. ئۆزئارا تونۇشقان ، مۇھەببەتلەشكەن ؛ مەشۇق (قىز - يىگىت ھەققىدە) : ۋاپادار يار . يارنى كۈتمەك . * يارنى تاپقاندا گەپ يوق ، گەپنى
2. ئى . سۈۋە تەبىئەت ھادىسىلىرىدىن شەكىللەنگەن ئىنتايىن تىك چوڭقۇرلۇق ؛ يارداڭ ، قىيا : يار ئېلىپ كەتمەك . * بىتەلەيگە سۇ كەلسە ، ئاللاكۇدىن يار كەتتى (ماقال) . * يامان كالا ياردا مۇزلاپتۇ (ماقال) .
3. ئى . يار بەرمەك .