پاڭ

Latin (ULY)

pang

Cyrillic

паң

Definition

1. سۈپ . قۇلىقى ئاڭلىماس ، گاس ، ساغرۇ : پاڭ قۇلاق . پاڭ بولماق . پاڭ قىلماق .
2. ئى[ خەن ] قاتار ئويۇنلىرىنىڭ بىر خىلى . پاڭ ئادەتتە تاختاي ۋە شۇنىڭدەك نەرسىلەرنىڭ يۈزىگە چاقماق شەكلىدە سىزىلىدۇ . ئۇنىڭ سىزىلغان يوللىرىدا پاڭ ئۇرۇقلىرىنى يۈرگۈزۈش ئارقىلىق ئوينىلىدۇ : پاڭ ئوينىماق . پاڭ سىزماق .
3. سۈپ . غول - شاخلىرى ۋە يوپۇرماقلىرى ھەددىدىن زىيادە ئۆسۈپ ، بۈكلىشىپ ، ئۆزىنى كۆتۈرەلمەي يېتىشىپ كەتكەن ؛ ھوسۇل بېرىشى كەم بولغان (بۇغداي ، شال ، ئارپا قاتارلىق دانلىق زىرائەتلەر ھەققىدە) : بۇغداي پاڭ بولۇپ كېتىپتۇ .
4. تەق . بىردىنلا ئېتىلىش ، يېرىلىش ، پارچىلىنىشتىن ھاسىل بولغان ئاۋاز : مىلتىق «پاڭ» قىلىپ ئېتىلدى .